waraluk's profilewaraluk_BC11PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
|
วันเกิดของฉ้านนนนวันเกิดปีนี้มีโอกาสกลับบ้านไปฉลองกับพ่อเเม่ที่บ้าน
จะบอกว่ารู้สึกดีมากๆๆ ถึงเเม้จะขาดน้องสาวสุดสวยของฉ้านก็ตามอ่ะนะเเต่ก็คุยกันผ่านทอสับคริคริ
วันเกิดพ่อเเม่จัดมีปาร์ตี้เล็กๆๆที่บ้าน พ่อเปิดเหล้าเเบล็คให้กิน ส่วนท่านเเม่กะเรากะน้องชายเป็นคนจัดเตรียมกับข้าว
อิอิอิ เเม่จนบ่นว่า 2 พ่อลูกนี้ไม่ไหวเล้ย 555+ เจอหน้ากานเป็นต้องชวนกันนั่งกินเหล้าเมาท์กันตามประสา
เหอๆๆ ก็งี้แหละเนอะครอบครัวหรรษา วัดเกิดปีนี้ไม่ขออะไรจากพ่อกะเเม่เลย
สิ่งที่ขอคือให้พ่อกะเเม่รักษาสุขภาพดีๆ เพราะท่านคือกำลังใจของลูก
เเละก็ขอพรจากพระให้น้องชายสุดเลิฟสอบติดในสิ่งที่อยากเรียนเนอะสู้ๆๆ
สุดท้ายของเรื่องราวนี้ ขอบคุณพ่อเเม่ที่ให้เราได้มีโอกาสเกิดมา
ขอบคุณน้องชายกะน้องสาวสุดเลิฟที่คอยห่วงใยเเละเชื่อฟังกันเสมอ
ขอบคุณเพื่อนๆๆพี่ๆๆน้องๆๆ ที่อวยพรให้นะค่ะ
ขอให้ทุกคนมีความสุขเช่นกานจ้า ^^ งดเหล้าเข้าพรรษา...วุ้ยหลังจากได้กลับบ้านไปพักผ่อนจิตใจกะร่างกายที่บ้าน 1 อาทิตย์เต็มๆๆ
คิดถึงห้องเเล็ปชะมัด กลับมาทำเเล็ปอย่างขยันมากมาย 555+ สงสัยจะคิดถึงห้องเเล็ปจริงๆ
ขนาดฝันยังฝันเห็นแล็ปเลย โคตร สงสัยเริ่มเป็นนักวิทยาศสาตร์จริงๆๆแล้วว่ะ
อย่าขำนะ มันเป็นเรื่องจริงนะเเก ว่าเเต่กลับบ้านไม่เจอใครเลย
เพื่อนๆหายหน้าหายตาไปไหนหมดว่ะ คิดถึงรู้ไหม ใครรู้ตัวไม่ได้ติดต่อกันมานานเเล้วอ่ะ
กรุณาโทรมาหาตูด่วนด้วย เพราะตูไม่มีตังค์โทรหา เอิ้กกกกกก
วันนี้รู้สึกเพลียๆๆ นอนตี 3 ตื่น 7 โมง ไม่รู้ทำไมตื่นเช้านัก แปล้กแปลก
เพราะการตื่นเช้าไม่ใช่นิสัยตูซะด้วย ยกเว้นเมาจะตื่นเช้าได้ 555+
สิ้นปีนี้กะจะให้จบแม่งไม่รู้จะจบไหม เพื่อนๆๆทั้งหลายก็อย่าเพิ่งจบก่อนเค้าน้า
รอเค้าด้วย จะขอบคุณอย่างสูงจ้า เดี๋ยวอีก 2 เดือนจะไปหาเพื่อนๆ กทม. นะ
เตรียมเงินกันไว้ด้วยล่ะ จุ๊ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ
come back ....โอ้ยปวดห้วว่ะเพื่อน พึ่งกลับมาจากบ้านวุ้ย
กลับมาก็ต้องด็อดมาที่คณะอีก เเบบว่ามะได้บอกจารย์ว่ากลับบ้าน
กลับไปบ้านกินแหลกเลยแก กินแบบมะคิดชีวิต
กลับมาคราวนี้เอาซะบวมเลย เอิ้กกกก
แม่กะพ่อก็สบายดี มีการเน้นย้ำว่า สิ้นเดือนลง กทม ไปหาน้องชายหน่อยว่างั้น
โอ้ยเเค่คิดว่าจะต้องลงไปก็ปวดกะบาลเเล้ววุ้ย
เอ้อ เพื่อนๆๆเอ้ย จำต๊อก ศศิวิมล ได้ป่าว ต๊อกแต่งงานแล้วเฟ้ย
เจ้าบ่าวอย่างหล่อ 555+ เเต่ง วันที่ 16 มี.ค. 51 ตูก็บังเอิญผ่านไป
เพราะเหมือนมีพรายกระซิบมาบอกเลยขับรถไปเล่นเเถวนั้น แหล่มเลยได้เพื่อนกินเหล้า
เหอๆๆ ล้อเล่ง เเม่งเล่นกิน เบรน อ่ะเราเลยขอบาย ปวดหัวด้วย อิอิอิอิ
แต่วันเเรกกลับไปพ่อพาไปนั่งกินเรด วุ้ย สองคนพ่อลูก นั่งกินไปคุยกันไป วุ้ย ฟามสุขอยู่ที่บ้านก็งี้
มีเหล้าหรูกิน กับเเกล้มเพียบ แถมมะต้องจ่ายตังค์เลยสักกะบาทเดียว
เนี่ยแหละสวรรค์บนดินของตู บ้านที่มีพ่อแม่สุดที่เลิฟ ของตู 555+
โอ้ยเมื่อยเเค่เนี่ยแหละ เดี๋ยวจารย์มาเห็นจาเเย่ อิอิอิ
อิสระ
วันที่ 28-02-08 เป็นวันที่ตูต้องไปเอาเหล็กดัดฟันออก ตอนเเรกคิดว่าจะไม่เจ็บนะ
เเต่พอไปถึงคลีนิคอ่ะ โอ้ พระเจ้า คีมไรไม่รู้มาดึงเครื่องมือออกจากปากตู เจ็บชะมัดเลย
พอทำเสร็จอ่ะ รู้สึกแปลกๆ ใส่เหล็กดัดฟันมา ตั้ง 4 ปี เหอๆๆ
พอไม่มีมัน เหมือนอะไรขาดไปจากชีวิต อิอิอิ อาจจะเว่อร์ไป เเต่ก็เป็นจริงเฟ้ย
มันแปลกง่ะ แต่ก็อย่างว่าพอถอดเหล็กออกก็สบายนะ อิสระ สิ่งที่เคยยึดติดกะฟันมันก็ไม่มีอ่ะ
ที่สำคัญ ตูกินไรได้ดั่งใจมากมาย อิอิอิ
เดี๋ยวว่างๆ จะไปให้ดูถึงที่
แต่อาทิตย์หน้าตูจะกลับบ้านเฟ้ย ไม่ใช่แม่เริ่มจำหน้าตูไม่ได้นะ
ตูเบื่ออาหารที่นี่ อยากกลับไปกินกับข้าวฝีมือแม่ เหอๆๆ ไว้เดี๋ยวเอาของกินมาฝาก 555+
บ่น บ่น ไปงั้นแหละวันนี้ไปดูงานมา 3 ที่แม่งอย่างเหนื่อยอาหารก็น้อยตรงนี้แหละปัญหาสำหรับตู รถออก 8 โมง ตูตื่น 7 โมงครึ่ง กะว่าจะตื่นตั้งแต่ 7 โมงแล้วเฟ้ย ไม่ตื่น ซวยเลยตื่นมาวิ่งพรวดอาบน้ำอาบท่า เหอๆๆ กะว่าถ้าไม่มีใครโทรตามตอน 8 โมงตูไม่ไป อิอิอิ ความขี้เกียจของตู แต่เป็นไปตามคาด ป้าแกโทรมาตามตอน 8 โมงง่ะ ก็เลยได้ไป ขนาดว่าตูไปสายแล้วนะ ยังมีอีป้อเเม่งปวดท้องให้รถรอ เลทไป เกือบครึ่งชั่วโมง แต่ก็ว่ามันไม่ได้อะนะ ข้าศึกยังไงก็คือข้าศึก อิอิอิ พอรถออกแค่นั้นแหละพวกเมิงตูหลับเลย นี่แหละที่ตูชอบเดินทางไกล โรงงานเเรกโรงงานกุนเชียง เห็นพี่ที่บรรยายนะ ทำให้ตูนึกถึงพี่หนิง สเป็คแกเลยง่ะ สรุปโรงงานนี้ตูไม่ค่อยสนใจ อีกอย่างเดี๋ยวเค้ามาหาว่าตูเป็นหมูละซวยเลย จากนั้นมาแวะกินข้าว กับข้าวเเม่ง มี 3 อย่าง รสชาติพอได้ พี่น้องครับรถบัสที่พวกตูนั่งมาอ่ะ ชนสายไฟชาวบ้านขาด ตูละสงสารอาจารย์ที่รักของตูต้องเสียตังค์ให้อ่ะ หลังจากกินข้าวเสร็จต้องไปโรงงานกลั่นเหล้า พี่ๆๆน้องๆๆแซวตูใหญ่เลย กว่าจะถึงโรงงานตูก็หลับได้หลายตื่นแล้วเฟ้ยเลยไม่ซีเรียส โรงงานนี้ดูได้ไม่นานเวลามันไม่พอเค้าเลยพาไปดูตรงบรรจุภัณฑ์อ่ะ เค้าเเซวดีนักตูเลยทำท่าเหมือนสูดดมกลิ่นอ่ะ โหไม่อยากบอกเลย กลิ่นแอลกอฮอร์ 40 % อ่ะ ตูยังเวียนหัวอ่ะ เหอๆๆๆ ดีนะที่อยู่ไม่นาน ต่อจากนั้นเฟ้ยไปโรงไฟฟ้า เค้าบรรยายตูก็หลับจนพี่เค้าเเซวเฟ้ย ให้ทำไงได้ว่ะ ก็ตูเป็นประเภทถ้านั่งรถปุ๊บหลับปั๊ปเลย เหอๆๆ เเต่ส่วนโรงไฟฟ้าระบบใช้ได้เลยนะถ้าอยากทำงานอ่ะ หลังจากนั้นตูก็ตื่นพอดีที่เค้าบรรยายจบ ตื่นมาถ่ายรูปเว่ย ดาราหน้ากล้องน้อ เดี๋ยววันหลังเอามาให้ดู กลับหกโมงเย็นตูก็มานั่งทำเรื่องไร้สาระให้พวกเมิงอ่านนี่แหละ เหอๆๆ คิดถึงพวกเมิงทั้งหลายน้า เดี๋ยววันหลังนึกนึกอยากขยันจะมาอัพเดทให้อ่าน จุ๊บ จุ๊บ คิดถึงเพื่อนวุ้ย วุ้ยเพื่อนๆๆเอ้ย ซวยแล่วเอ้ย
ไม่รู้จะไปทางไหนดีว่ะ พอถึงเวลาที่ต้องเลือกทีไร รู้สึกไม่ดีเลยเว้ย
จะอยู่หรือจะไปดีหว่า อยากอยู่ที่นี่ง่ะ
อย่างน้อยก็ไปหาเพื่อนๆๆได้ง่ายๆ
แต่บางครั้ง การได้มาซึ่งความฝัน มันอาจจะต้องเเลกกับอะไรบางอย่าง
ความฝันนี้มันทำให้เป็นจริงยากเนอะ ต้องเลือกให้ได้
ถ้าฉันห่างไกลกะพวกแก พวกแกอย่าลืมฉันน้า ฉันดีใจที่มีเธอในโลกที่มี ความวกวน ในโลกที่ทุกคนต้องดิ้นรน
ที่สับสน ร้อนรนจนใจ นั้นแสนเหนื่อย ในโลกที่ความทุกข์ท้อใจ ได้เดินผ่านเข้ามาเรื่อยๆ จนบางครั้งไม่รู้จะข้ามไปเช่นไร แต่ยิ่งชีวิต ยิ่งผ่าน ยิ่งได้พบ ยิ่งเจอ กลับทำให้ฉันยิ่งคิด ในใจ ฉันดีใจ ที่ มีเธอ ฉันดีใจที่เจอเธอ เธอคือกำลังใจเดียวที่มี ไม่ว่านาทีไหนๆ ฉันดีใจที่มีเธอ แม้จะต้องพบ อะไร ฉัน ก็ รู้และฉันอุ่นใจ ว่าฉันนั้นจะมีเธออยู่ ตรงนี้ ในอุปสรรค ที่มากมาย ในความหวาดหวั่น ที่วุ่นวาย ในอนาคต ในปัจจุบัน และอดีต ในความเจ็บปวดที่ต้องเจอ ที่ไม่เคยพ้นไปสักที และยังไม่รู้พรุ่งนี้ ต้อง เจอกับเรื่องใด แต่ยิ่งชีวิต ยิ่งผ่าน ยิ่งได้พบ ยิ่งเจอ กลับทำให้ฉันยิ่งคิด ในใจ ฉันดีใจที ่ มีเธอ ฉันดีใจที่เจอเธอ เธอคือกำลังใจเดียวที่มี ไม่ว่านาทีไหนๆ ฉันดีใจที่มีเธอ แม้จะต้องพบ อะไร ฉัน ก็ รู้ และฉันอุ่นใจ ว่าฉันนั้นจะมีเธออยู่ ตรงนี้ แต่ยิ่งชีวิต ยิ่งผ่าน ยิ่งได้พบ ยิ่งเจอ กลับทำให้ฉันยิ่งคิด แน่ใจ ฉันดีใจ ที่ มีเธอ ฉันดีใจที่เจอเธอ เธอคือกำลังใจเดียวที่มี ไม่ว่านาทีไหนๆ ฉันดีใจที่มีเธอ แม้จะไม่เหลือใครๆ ฉันก็รู้ และฉันอุ่นใจ ว่าฉันนั้นจะมีเธออยู่ ตรงนี้ ฉันก็รู้ และฉันอุ่นใจ ว่าฉันนั้นจะมีเธออยู่ กับฉัน ดีใจนะที่ได้รู้จักกับใครบางคน ทำให้วันนี้ได้ลืมอะไรบางอย่าง และก็ทำให้ในตอนนี้ไม่สับสนในความรู้สึก
ตอนนี้ก็คงรอแค่เวลาเท่านั้น ที่จะบอกได้ว่าเราจะอยู่ในสถานะอะไร เวลาอาจจะนานแล้วเธอจะรอได้ไหม
รอได้ไหม ขอเวลาฉันหน่อย ตอนนี้อาจจะยังไม่พร้อมจะบอก แต่สัญญาถ้าวันหนึ่งรู้ใจตะเองเมื่อไหร่จะบอกให้รู้ทันทีเลย ขอบคุณ "คำขอโทษ"ไม่น่าเชื่อเลยว่าคำว่า "ขอโทษ" จะทำให้เรามีความสุขมากมายขนาดนี้มันเหมือนกับว่าโซ่พันธนาการที่ผูกตรึงเราไว้ได้สลายไปความรู้สึกตอนนี้มันว่างเปล่า ไม่โกรธ ไม่เกลียด ไม่สับสนขอบคุณมากมายที่มีคำนี้ ซึ่งมันทำให้เรากลายเป็นเราแบบ 100% เสียทีขอบคุณนะที่พูดมันออกมา
ช่วงเวลาที่ขาดหาย............--*สวัสดีปีใหม่จ้าเพื่อนๆทุกคน
ช่วงเวลาที่หายหน้าหายตาไปอะนะ
ไปทำงานเพื่อตัวเองอยู่ (แบบว่าสอบแม่งยากโคตร เหนื่อยด้วย)
วันที่ 27 พย. 50 ที่ผ่านมาแบบเลือดตาแทบกระเด็นเรามีสอบเค้าโครง Thesis
อาจารย์สอบตั้ง 8 คน แถมมาจากนอกคณะอีกแกเอ้ยยย
โรคกระเพาะกำเริบเลย
แบบว่าก่อนสอบวันหนึ่งเครียดจัด
น้องสายชวนไปนั่งหลังมอเราก็เลยไปด้วยง่ะ
แบบว่ากินนิดหน่อยไปฟังเพลงเปลี่ยนบรรยากาศ
สอบเสร็จจะเป็นลมให้ได้เดินเอกสารเป็นอาทิตย์อีกตูละเซ็ง
พอเสร็จจากสอบก็งานรับปริญญาที่ มข. รับวันที่ 18 ธค. เฟ้ย
ไม่อยากพูดรถเเม่งโคตรเยอะ
งานนี้หมดตัวเลยตูซื้อดอกไม้กะของขวัญให้เพื่อนๆๆพี่ๆๆน้องๆๆ --*
แม่งมีวันหนึ่งไปกะพี่หมอ แบบว่าแกเมานิดหน่อยเราเลยขอขับรถให้ (ลองวิชา)
แกเอ้ยยยย....ฉันถอยรถพี่หมอไปชนมอไซต์ล้ม 2 คัน
แบบว่าเราไม่ได้ตั้งใจนะเฟ้ยมันมองไม่เห็นนี่หว่าเหอๆๆ ^-^
พี่หมอส่างเมาเลยง่ะ ฮ่าๆๆ ขำๆๆแถมวันนั้นบัณฑิตเเม็กแม่งเมาจนหลับอยู่หน้าห้องน้ำยูบาร์
เหอๆๆ ปลุกไงก็ไม่ตื่นตูลากมันมาที่โต๊ะ และก็เอาน้ำจากถังน้ำแข็งง่ะสาดเเม่งเลย
ขนาดสาดน้ำใส่นะเฟ้ยยังเดินเป๋ๆๆเลยเหอๆๆขำเพื่อนว่ะ
ปีใหม่กลับบ้านกันป่าวว่ะ เรากลับบ้านว่ะ ไม่ได้ไปเที่ยวแล้ว
พ่อกะแม่บอกให้กลับบ้าน เพราะเริ่มจำหน้าตาลูกสาวไม่ได้เเล้ว
เหอๆๆใครมีข่าวอัพเดทไรก้อมาบอกกันหน่อยเด้อ
เพราะตอนนี้เรางานยุ่งไม่ค่อยได้คุยโทรศัพท์กะเพื่อนเล้ย
อย่างนี้เเหละน้าตูไม่ค่อยมีเวลาเลยยังโสดเเบนี้เหอๆๆ
เดี๋ยวขอเอาคำพูดไอ้เพื่อนนิดมาพูดนะว่า "แก่ชราอย่างกล้าหาญ ขึ้นคานอย่างมีศักดิ์ศรี"
แค่นี้เเหละขี้เกียจพิมพ์.......--* wait timeเรื่องมีอยู่ว่า.......
มีคนถามว่าทำไมใส่ต่างหูข้างเดียวล่ะ
แล้วอีกข้างหายไปไหนทำไมไม่ใส่.....แนวหรอ ^-^
เราก็เลยตอบไปว่ามันหายไปนานแล้วตอนนี้กำลังรอ
รออีกคนหนึ่งซึ่งไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เค้าจะนำมันกลับมา
ใครคนนั้นจะจำได้ไหมว่าเราเคยบอกว่าเราจะใส่ต่างหูข้างขวา
แล้วข้างซ้ายให้ใครคนหนึ่งใส่ ไม่รู้หรอกนะว่าจะเข้ามาอ่านเมื่อไหร่แต่
ถ้าอ่านแล้ว....รู้ไว้ซะว่าเค้ายังรอต่างหูอีกข้างอยู่นะ
คำถามหลายคำถาม บางครั้งเราไม่ตอบ
แต่ถ้าอ่านเรื่องนี้แล้ว คงรู้แล้วนะว่าคำตอบของหลายๆๆคำถามที่เคยถามเรา คืออะไร
++++ ยิ้ม ยิ้ม ++++
***************************************************
แง๋วสุดๆๆวันนี้ไปหาหมอมาอะนะ
หมอบอกว่าต้องงดออกกำลังกายห้ามเดินบ่อย
ถ้าฝืนมากกว่านี้อาจต้องเข้าเฝือกอ่อนที่เท้าอะนะ
เซ็งโคตร............
 ไม่น่าเลยตูไม่น่าไปฟิตร่างกายเลย
so sad .....ไม่ได้ไปเที่ยวแถมยังเดี้ยงอีก
โหสุดๆๆ....ซวยสุดๆๆ
ออกกำลังกายโคตร.....ปวดขาเมื่อสองวันที่แล้วไปวิ่งออกกำลังกายมา
โอ้ยย........แบบว่าโคตรเจ็บ
วันนี้เลยเดินลากขามาคณะอะนะ
แถมไปซื้อยามากินยังโดนเภสาด....ว่าตูอีก
คงต้องรอให้ขาหายปวดก่อนอะนะถึงจะซ่าส์ได้
โคตรแง๋วเลยตู....ลำบากมากมาย
ไม่รู้ว่าจะไปภูกระดึงกะพี่ๆๆเพื่อนๆๆได้ไหม
สาธุ......หายทันทีเถอะ
ไงก็ยังอยากไปอยู่ดีไม่ได้เที่ยวนานแล้วง่ะ
เดี๋ยวถ้าได้ไปจะเอารูปงามๆๆมาฝากเน้อ
ร้องเพลงเพื่อใครคนหนึ่งเมื่อคืนอ่ะไปกินเบียร์มาสามขวดแนะ
กึ่มๆๆนึกอยากร้องเพลงเลยขอเค้าร้องเฉยเลย
เพลงที่เค้าชอบมากมาย " เสียงของหัวใจ" ให้ใครบางคน
แบบว่าหนุกดีแต่กลัวแขกเค้ากลับหมด
เลยร้องเพลงเดียว เหอะๆๆๆ
พอกลับมาที่ห้องก็ดูทีวีอะนะ
แบบว่า liverpool แข่งอะนะ
ผลชนะใสๆๆ อิอิอิอิอิ พอใจมากมาย
วันนี้พอแค่นี้แหละมาบัณทึกว่าทำไรน่าอายมั้งเหอะๆๆๆ
ก่อนร้านปิดhttp://www.mbaprogramsthailand.com/wp-content/uploads/SkyKick Ranger - Kon Ran Pid.wma |
|
|
